Nigdzie indziej nie widziałem:

• osła przywiązanego do parkometru,
• wielopoziomowego, bezkolizyjnego skrzyżowania, z którego najwyższych pętli można zaglądać w okna na dziesiątych piętrach pobliskich wieżowców, 
• tak szybko budowanych dróg i budynków, dwa lata temu mapy Pekinu były uaktualniane co miesiąc, żeby nadążyć za zmianami, 
• sześciu milionów rowerów w jednym mieście, 
• tylu dźwigów budowlanych (podobno połowa dźwigów na świecie jest właśnie w Chinach), 
• pięciu odbiorników telewizyjnych przewożonych na jednym rowerze,
• półtoragodzinnej kolejki na postoju taksówek, 
• wsiadania do autobusu przez okno, 
• furmanki w centrum dziesięciomilionowego miasta, 
• takiej biedy, dwadzieścia kilka milionów ludzi w Chinach żyje poniżej linii skrajnego ubóstwa, która wynosi około 630 juanów rocznie (za taką sumę można kupić przeciętną parę butów), 
• ciężarówki przejeżdżającej przez rzekę po zamarzniętym lodzie, 
• interaktywnego parku tygrysów, z cennikiem żywych zwierząt, (kurczak - 40 RMB, kaczka - 100 RMB, krowa - 1500 RMB) które można kupić i "rzucić" tygrysom na pożarcie, 
• ulicy o dziesięciu pasach, 
• czołowego zderzenia dwóch rowerów,